Dag 7 ; Seaworld

Vanochtend werden we om half 8 wakker en zijn ons aan gaan kleden. We gaan vandaag naar Seaworld.
Maar eerst moest ik nog even een blog schrijven, ik loop elke keer een dag achter hihi, ben elke avond zo versleten dat ik gewoon de puf niet heb om nog een blog te typen..
Dit heb je niet zomaar gedaan en voordat ik klaar was met het blog was het inmiddels al half 11!

Vlug de auto in en rijden naar Seaworld, het is gelukkig allemaal niet zo heel ver rijden want binnen een half uur rijden we de parkeerplaats op van Seaworld. Parkeren is voor ons gratis en dat scheelde toch weer 20 dollar.

De drukte valt allemaal reuze mee, we hoefden niet zo lang in de rij te staan.
Je wordt hier trouwens wel goed gecontroleerd. Er staan zelfs detectiepoortjes waar je doorheen moet. Is toch eigenlijk best erg dat dat tegenwoordig allemaal nodig is.

Binnengekomen wilden de kinderen heel graag in Journey to Atlantis, Jayden was in 2015 echt net een 1 cm te klein dus nu mag hij wel!
We besloten om een keer de rechterkant te nemen ipv naar links te gaan.
Dit doen we dus niet meer haha, we liepen continu om of verkeerd :-)

We kwamen eerst uit bij Mako, de nieuwe rollercoaster van Seaworld. Damian wil er graag in, maar is daar nog 2 inch te klein voor.De wachttijd was maar 20 minuten en ben alleen gegaan....
en wat zal ik zeggen ; OMG, ik vond hem doodeng, wordt ik nou echt zo oud dat ik niks meer durf haha.
Je zit dus zeg maar alleen met je benen vast, alleen de gordel klemde niet tegen mijn benen aan waardoor je dus een beetje los zit, dus als je dan met een rotgang steil naar beneden gaat kom je dus van je stoel af, nou mensen ik dacht dat ik eruit zou vallen ( wilde een ander woord gebruiken, maar we houden het netjes ;-) ) Oh echt doodeng vond ik het, zat alleen maar te denken, Damian gaat hier ECHT NIET in haha, ja als hij 18 is mag hij wel!
Maar ik vertelde het naderhand tegen Damian en die zegt gewoon ; nou mama als ik erin mag dan wil ik er gewoon in hoor :-) We'll see about that...

Na de Mako, even bijkomen en wat drinken. Het is vandaag trouwens echt heel warm, ze gaven 30 graden op en zo voelde het ook.
Nu wilde we toch echt naar Journey toe, maar we liepen eigenlijk helemaal verkeerd en kwamen we uit bij de Shark Tank, is net zoals bij Blijdorp dat je in zo'n tunnel loopt en allemaal haaien en andere vissen kan bewonderen.

Tussendoor stuurde Pieter nog een bericht dat Kim er ook aanwezig is bij de Orca show van half 4. Niet veel later belde Pieter nog even met een video call, leuk om elkaar even gesproken te hebben! We besloten dus om ook om de show van half 4 te nemen zodat we Kim konden ontmoeten. Doorgelopen kwamen we dan eindelijk uit bij Journey to Atlantis.
Ook hier was de wachttijd 20 minuten. Daan vind dit helemaal niks en is niet mee gegaan, dus ik ben met de kinderen gegaan. Jayden vond het spannend en had er super veel zin in.
We hebben wat gelachen, het is zo'n leuke attractie! Jayden en Damian waren doorweekt tot aan de onderbroek toe.
Maar dat maakt hier allemaal niks uit, want je bent zo weer droog.

Ze wilden eigenlijk nog wel een keer, maar die doen we dan later op de dag nog wel even. We zijn weer even lekker in de schaduw gaan zitten en heb nog even met mijn vader geappt, die trouwens ook zo'n heimwee heeft. Volgend jaar maar eens kijken of we weer met zn 6en kunnen gaan ;-)
Ideaal trouwens dat we hier WiFi op het park hebben, kan de hele dag door foto's doorsturen of Whatsappen. Na onze rustpauze met een hapje en een drankje zijn we verder gelopen en kwamen we uit bij de Manatee Rehabilitation, daar zat ook een Manatee die door een boot was geraakt, heel zijn huis was beschadigd en geinfecteerd, zo zielig om te zien. Maar ze worden hier allemaal goed verzorgd en ze proberen altijd de dieren weer terug te zetten in de natuurlijke omgeving.

Doorgelopen kwamen we uit bij American Alligators, die lekker aan het zonnebaden zijn.

Daarnaast lagen nog meer Manatees die precies werden gevoederd, er lag er 1 precies voor ons. Mensenlief wat zijn die dingen toch groot heh, en ze zien er zo lief uit. We gaan deze vakantie nog naar een natuurpark waar we ze hopelijk ook in het wild tegenkomen en misschien nog wel kunnen aaien!

Het was inmiddels kwart voor 3 en je mag een half uur van te voren bij One Ocean show gaan zitten. En we zaten helemaal aan de andere kant van het park dus we moesten nog doorlopen ook hihi.
We hebben het makkelijk gered hoor. Nog even lekker een ijsje gehaald en daarna een plekje gaan zoeken. We wisten dat kim vlakbij het middenblok ging zitten en zijn daar naast gaan zitten.
Ik had Pieter alleen verkeerd begrepen want ik dacht dat ze er werkte, dus ik zoeken naar al die dames maar ik zag geen naambordje met Kim.
Ik Pieter maar een bericht gestuurd en die stuurde een foto van Kim door :-)
Na even rondkijken zag ik iemand, in normale kleding, die er op leek. Toen kwam ik er dus achter dat ze ook gewoon op vakantie hier is hihi.
Na de show dus maar even naar haar toe om een praatje te maken ;-)

De show is echt prachtig, zulke machtige beesten. En vind het zo knap dat ze dat die Orca's kunnen aanleren. We hebben echt genoten van de show.
We zaten in de Soak Zone ( je hebt dan kans om nat te worden) maar precies aan de kant waar wij zaten gebeurde er niets..
Toen de show afgelopen was zijn we gelijk even naar Kim gelopen en ons even voorgesteld. We hebben nog een aardig tijdje met haar zitten praten, ze ken lekker kletsen ;-)
Kim was met nog wat dames en die wilden nog even bij de Dolphin Cove gaan kijken en wij moesten ook die kant op om nog een keer naar Journey te gaan.
We zijn dus met z'n allen die kant op gelopen zodat we ook nog even verder konden kletsen over Florida natuurlijk ;-)
Op een gegeven moment zijn we ieder onze eigen weg gegaan en zouden mekaar later bij de show van 5 uur nog wel zien. De kinderen wilden natuurlijk nog wel even nat gegooid worden door de Orca's.

Op naar Journey to Atlantis, again.. dit keer 25 minuten, valt ook allemaal wel mee dus weer in de rij. De kinderen vonden het weer geweldig, ik ook trouwens hoor, ik hou hier allemaal wel van. We waren weer goed nat maar het was nog steeds warm dus je bent zo weer droog. Ze wilden nog een keer maar de wachttijd was inmiddels 60 minuten...laat maar dan haha
Ik had al een tijdje hoofdpijn maar voelde nu toch wel dat het de foute kant op ging en kreeg dus migraine :-(
We besloten om lekker richting de uitgang te gaan en de show van 5 uur niet meer te doen. Nog even vlug met Kim via FB gesproken dat we de show van 5 uur niet meer zouden doen, en we elkaar wellicht volgend jaar wel weer een keer tegenkomen. We wilden even lekker gaan eten, dat helpt misschien ook wel tegen de hoofdpijn.

Damian klaagde ook over hoofdpijn en zijn eerst richting de villa gereden om allebei maar even wat medicijnen in te nemen.
Dat was ik nog vergeten te vermelden...ze zouden vandaag eindelijk langskomen om internet te fixen en de screen. Maar aangekomen is er gewoon nog helemaal niks gedaan. Zijn nu gewoon al bijna een week heen en weer aan het mailen en er wordt gewoon niks gedaan. Beetje jammer, beetje erg jammer. Baal hier goed van..
Enfin, vlug pillen innemen en hopen dat het gaat zakken.

We hebben besloten om bij Texas Roadhouse te gaan eten, zit op de 192 alleen aan de andere kant, dus we moesten een minuut of 20 rijden.

Aangekomen zag het er druk uit, maar konden toch gelijk aan een tafel aanschuiven.
De kinderen eten hier gratis omdat we bij onze pretpark kaartjes voor de kinderen een Kids Eat Free Card hebben gekregen. Vooraf krijg je altijd dat lekkere brood met een soort Cinnamonboter en er staat hier altijd een emmer op tafel met pelpinda's.

We hebben hier heerlijk gegeten. Daan en ik hadden allebei Fall of the bone ribs, en de kinderen Chicken Tenders en biefstukreepjes.
Je mag bij je vlees altijd 2 sides kiezen dus ik had er nog een lekkere Ceasar Salad bij die ik dan als voorgerecht heb genomen. Daan had 2x fries die had dit keer niet zo'n zin in groente ;-)
We kregen het echter niet op, Daan zijn extra fries niet en ik kreeg mijn sparerib niet op...en dan hebben we nog een half slab genomen en geen hele. Maar die dingen zijn echt groot gewoon, zie de foto's :-)
Dus ik heb mijn restant maar in laten pakken om mee naar huis te nemen.

 

We hadden geen ruimte meer voor een toetje en zijn dus af gaan rekenen.
Bij het weglopen liep Jayden achterop, tenminste dat dacht ik.. keek ik achterom kwam hij bijna huilend aanlopen met nog iemand van Texas Roadhouse, was hij dus gevallen. De man vroeg ons even mee te lopen om wat gegevens achter te laten mocht het nodig zijn dat we naar een dokter zouden moeten. Netjes en begrijpelijk, hier worden bedrijven natuurlijk voor de gekste dingen aangeklaagd. Jayden lachte gewoon alweer en er was niks aan de hand.

Terug naar de villa, mijn migraine was ondertussen weg alleen bij Damian was de hoofdpijn nog niet gezakt. Thuisgekomen zijn we lekker gaan douchen, Damian nog een pilletje ingenomen en zijn ze lekker naar bed gegaan.
Ik ben nog even mijn blog gaan doen en daarna nog even wat speuren op internet naar die Heelys en wat openingstijden van de Malls

Morgen houden we lekker een anti pretpark dag, wilde rustdag zeggen maar goed we gaan shoppen dus rusten zit er niet bij... helemaal Losssss hahaha.
Daan ziet die creditcard alweer heen en weer gaan door al die betaalapparaatjes, swipen maar! hahah
Ahh nee hoor zo erg ben ik niet.......toch? ;-)