Dag 2 ; De reis van Dusseldorf naar Miami

Vannacht heeft bijna iedereen een slechte nacht gehad..alleen Jayden heeft goed geslapen.
We lagen op de 1e etage waar we naast een dak met van die grote Aircobakken stonden, dus je raad het al, die hebben dus heel de nacht staan brommen.
Ik ben om 23uur nog naar beneden gelopen om te vragen of die dingen ook nog uitgingen en ze zei over een minuut of 10 moeten ze wel uit zijn.. yeah right, niet dus.
Het was dus een hele korte brommende nacht..

Om 6 uur waren we, behalve Jayden die slaapt gewoon heerlijk door, allemaal al wakker en aangekleed. Jayden toch ook maar even wakker gemaakt want ja vandaag gaan we toch echt vliegen :-)
Iets over half 7 waren we al beneden waar we lekker nog even croissantje hebben gegeten en kopje thee hebben gedronken.
7.15 stond onze taxi al netjes op ons te wachten en vertrokken we lekker op tijd richting de Airport.
En tja het is een Duitser en die kunnen hard rijden, jeetje wat ging dat hard.
Ik vind dat persoonlijk (als taxichauffeur) echt niet kunnen met klanten in de auto, en was toch ook erg blij dat we veilig waren aangekomen.

Op het vliegveld aangekomen was het heerlijk rustig. Ook bij het inchecken verliep het allemaal wel vlot.
Na het inchecken hebben we nog even bij een paar winkeltjes gekeken, moesten nog even neusspray voor de kinderen kopen en wat kauwgom.
Daarna maar richting de douane/controle gelopen, want we wilden wat bij Starbucks gaan drinken en eten.
Controle ging ook snel en de kinderen willen maar al te graag door die poortjes heen lopen en gefouilleerd worden, als ze straks wat ouder zijn vinden ze dat vast allemaal niet zo interessant meer ;-)

We moesten boarden bij Gate C31, alleen bij C was er dus geen Starbucks!
Ik dacht nog wel even terug te lopen maar dat werd hem ook niet.
En bij het restaurant wat wel bij C was had je dus geen plakjes cake oid, en voor de mensen die onze kinderen persoonlijk kennen. Ik hoef, zeker bij Damian, niet aan te komen met een broodje gezond ;-)

Er was voor de rest weinig te beleven en zijn dus maar bij C31 gaan zitten en wachten totdat we konden gaan boarden. Het boarden werd netjes op tijd omgeroepen, alleen toen de mensen gingen staan was er weinig actie.. we hebben ondertussen wel een leuk gesprek met 2 Nederlanders uit Enschede, die mensen gingen een mooie cruise maken door het Panamakanaal, hoe gaaf is dat!

Eindelijk konden we gaan boarden en hadden plekken naast elkaar, 2 bij het raam en 2 in het middenpad, goed geregeld want de kinderen vinden het bij het raam toch altijd het leukste.
Het was inmiddels al tijd om te vliegen maar er gebeurde nog niet veel, op een gegeven moment werd er omgeroepen dat we klaar waren voor vertrek maar dat ze nog niet mochten gaan vliegen. We moesten nog een half uurtje wachten.
Al met al gingen we pas rond half 12 de lucht in.

De vlucht is prima verlopen, soms wat turbulentie. En het eten en drinken was goed geregeld ( ok het eten is altijd maar mwah, maar dat is overal)  Drinken werd er geregeld aangeboden en de kinderen kregen ook nog een leuk spelpakketje.
Onze ervaring met AirBerlin is dus goed bevallen, ook het entertainment is leuk.
De kinderen, en ook wij, hebben ons wel vermaakt met muziek, films, series en spelletjes.
Jayden vroeg na een uur al of we al in Amerika waren haha, uhm nee duurt nog 9 uur. En lag dat maar eens uit aan een ventje van 5 :-)
Om 21.20 NL tijd waren we dan eindelijk geland, iets later als de geplande 20.50uur.

 

 

 

 

Na de landing moesten we richting Immigrations, en daar begon het lange wachten.

Hemel wat een rij stond daar, we kwamen een aantal keer die Nederlanders tegen en waren geschrokken van die lange rij, dit hadden ze nog nooit zo meegemaakt hihi.

Op een gegeven moment word je op het laatste stuk allemaal in verschillende rijden gezet, en wij kwamen uit bij rij 13. Ik zeg nog tegen Daan, we kunnen beter 14 nemen, 13 brengt geen geluk.
Ik zeg het je, luisteren naar Natalie, want wat bleek( we stonden er al in totaal zo'n 1,5 uur ) bij de mensen die er stonden kwam maar geen beweging, er werd niets gezegd en ze stonden maar een beetje te puffen. Liepen na een half uur weg naar een andere balie omdat de computer het helemaal niet deed. Gelukkig was Daan ondertussen al bij rij 14 gaan staan zodat we nog keus hadden.
Dus we zijn bij rij 14 gaan staan. De mensen die bij rij 13 stonden mochten er niet meer tussen en moesten achteraan gaan sluiten bij 14.
Eindelijk aan de beurt en er werd gewoon helemaal niks gevraagd, nog nooit gehad. Het enige wat werd gezegd is dat we onze vingerafdrukken moesten geven and that's it.
Is een goedmakertje van dat lange wachten heh

Ok op naar de koffers, die stonden dus al een tijdje langs de kant dus die konden we zo meenemen.
Nu weer even een hele wandeling naar de MIA Mover om richting de Car Rental Center te gaan.
Daar aangekomen bij Dollar stond er helemaal niemand en waren dus gelijk aan de beurt. Er werd niet veel gevraagd, geen gepush over extra verzekeringen dus een makkie dit keer.
Er werd nog wel even vermeld dat het erg druk was en er geen auto's waren dus we moesten beneden maar even vragen hoe lang het ging duren.
Het was ook te mooi om waar te zijn heh ;-)
Eenmaal beneden aangekomen viel de rij nog wel mee, we hadden 2 mensen voor ons, maar ze konden niet vertellen hoe lang het ging duren.
Dan ben ik er toch al een beetje klaar mee, ik dacht moeten we straks hier 2 uur wachten totdat er een auto wordt ingeleverd.
Na ongeveer een half uurtje kregen we auto aangewezen, en we hadden hem al zien rijden en dachten nog..als we die maar niet krijgen haha.. Ja dus zo'n hele rare JEEP, ik zei gelijk al tegen Daan dat ik die echt ga omwisselen bij MCO( Orlando Airport). Eigenlijk klinkt dit best verwend Haha.
Anyway, we kregen er niet eens 2 koffers in de kofferbak!

Ik naar de balie gelopen naar een vrouwtje ( wat trouwens een super tof mens was) en vertelde dat we normaal gesproken een type als Ford Escape kregen want daar passen met gemak 3 koffers in.
Ze zei dat we konden wachten op een volgende en dat we deze niet hoefde te nemen. Ik vroeg haar nog wel even hoe lang dat 'wachten' dan zou duren, 1 of 3,4 of 5 uur maar het zou geen uren meer duren.
Ondertussen was het echt gigantisch druk en veel mensen waren best pissig, wat ik op zich wel kan begrijpen. Wij hadden zelf ook al een tijdje niet meer gegeten of gedronken en de kinderen waren erg moe.
De volgende auto werd geparkeerd, een Ford Escape.. zou die dan voor ons zijn?
Er kwamen van een andere kant mensen aanlopen en liepen er zo naar toe, dat was wel vreemd maar uiteindelijk kwam dat vrouwtje naar ons toe en zei dat wij die auto moesten pakken. Ik bedankte haar vriendelijk en liepen naar de auto, daar vertelde ik in mijn mooie Engels dat wij de auto mochten meenemen. Toen hoorde ik dat het Nederlanders waren dus konden we wat makkelijker praten. Hun vonden ook dat het allemaal erg raar ging en ze waren ook al een tijdje aan het wachten maar via een ander autobedrijf.
Ok koffers ingeladen en wilden gaan uitrijden... toen zag ik op de bon dat die gozer van boven 176 dollar wilde afschrijven voor de Tol! Ja echt niet, dus auto geparkeerd en naar boven gelopen dat hij dat eraf moest halen.
Hij zei dat we anders 15 dollar moesten betalen voor elke keer als we zonder te betalen door de poortjes heengingen bla bla bla. Ik zei nog dat we dit nog nooit zo hadden gedaan maar bij hun was dit zo geregeld. Ik vroeg of er Wifi was op het vliegveld zodat ik het kon nachecken maar hij zei dat dat er niet was.
Ik ben weggelopen en verrek en er is gewoon WIFI, ik ben wat gaan speuren maar kon zo snel niet iets vinden. We zijn richting Alamo gelopen en die dame vertelde al dat Dollar heel veel bereken voor de SunPlate/SunPass.
Ze vertelde ons dat we beter even naar Walgreens konden rijden om zo'n transponder te kopen. Dat gaan we dus doen.
Weer terug bij Dollar kon hij het ineens niet meer terughalen en moesten we dat beneden maar doen bij de balie Grrrr, wordt je toch moe van.
Ik zei nog tegen Daan, wij hebben echt altijd wat hier op Miami Airport, en zeker met de autohuur
Beneden aangekomen hielp de dame ons gelijk en ze ging bellen, wat bleek we mochten de Ford Escape niet meer meenemen want er was een mechanical problem!
Dat betekende dus weer wachten, de kinderen waren er ondertussen al helemaal klaar mee en het werd steeds later. We wilden nog wat dingen doen maar dat werd al naar de volgende dag gezet.
Na ongeveer 20 minuten kwam er een Full Size SUV aanrijden, zou het? zou het.. en ja hoor we mochten de Nissan Pathfinder meenemen!
Ze vertelde me dat ze de 176 dollar had veranderd naar 0 Dollar en dat het allemaal geregeld was. Ik gaf haar een compliment voor haar goede werk en dat ik respect voor haar had, want ze bleef erg rustig en beleefd naar alle klanten, die niet allemaal even vrolijk waren, ze moest lachen en bedankte me vriendelijk met nog een excuus erachteraan.
Proppen met de koffers hoeven we nu niet meer hahah, kijk maar eens naar de onderstaande foto, wat een bak heh ;-)

Ok vlug richting Fort Lauderdale, want we wilden ook nog wat eten. Het was inmiddels 1.15 NL tijd!
Oh ja, we hadden natuurlijk nog niet die transponder dus we zijn een aantal keer door de poortjes gereden zonder te betalen. Dat wordt dus wat extra aan Dollar betalen..
Bij de mall aangekomen zijn we bij de Food Court wat gaan eten. Jayden hoefde echt helemaal niks meer en viel eigenlijk naast me in slaap op een bankje.
Wij hebben ook niet veel gegeten want echt honger hadden we niet meer.
Vlug naar het hotel, wat maar 5 minuten rijden was en slapen!

21.30 ( half 3 NL tijd) lagen we allemaal knock out op bed... en morgen zien we het allemaal wel weer..